Kiedy private debt ma sens?

Transakcja z twardym terminem

Okazja zakupu nieruchomości, przejęcie konkurenta, wykup udziałów od wspólnika – wszędzie tam, gdzie druga strona nie będzie czekać na zakończenie procedury bankowej, czas staje się wartością, za którą warto zapłacić.

Pomost do znanego zdarzenia

Firma ma promesę kredytu, umowę sprzedaży aktywa albo pewną należność, ale pieniądze są potrzebne wcześniej. Private debt wypełnia lukę i jest spłacany, gdy zdarzenie nastąpi. Więcej: plan spłaty i strategia wyjścia.

Wartościowe aktywo przy słabszych wskaźnikach

Firma posiada nieruchomość lub inne aktywo o dużej wartości, ale jej bieżące wyniki, krótka historia lub przejściowe trudności nie mieszczą się w polityce kredytowej banku.

Struktura, której bank nie oferuje

Spłata jednorazowa na końcu okresu, transze dopasowane do etapów projektu, zabezpieczenie na majątku spółki powiązanej – to rozwiązania, które łatwiej uzgodnić w indywidualnie negocjowanej umowie.

Nie chodzi o branżę, tylko o układ aktywów, potrzeb i czasu. Private debt szczególnie często pasuje do:

• deweloperów i inwestorów nieruchomościowych – którzy finansują zakup gruntu, etap projektu lub lukę między sprzedażą a kredytem,
• firm posiadających nieruchomości – które chcą uwolnić zamrożony w nich kapitał na rozwój podstawowej działalności,
• spółek w trakcie transakcji – przejęcia, wykupu wspólnika, zakupu zorganizowanej części przedsiębiorstwa,
• firm w okresie przejściowym – po zmianie właściciela, reorganizacji lub słabszym roku, który obniżył ocenę w banku, choć sam biznes pozostaje zdrowy,
• przedsiębiorstw o sezonowych lub nieregularnych wpływach – którym standardowy harmonogram rat nie odpowiada.

Zanim zdecydujesz, porównaj dwa scenariusze w pieniądzach, a nie w procentach:

• Scenariusz z private debt – całkowity koszt finansowania (odsetki, prowizje, wyceny, koszty ustanowienia zabezpieczeń) w realnym okresie, na jaki jest potrzebne.
• Scenariusz bez finansowania – utracona marża z transakcji, kary umowne, zatrzymana budowa, utrata zadatku lub aktywa, koszt przestoju.

Jeżeli drugi scenariusz jest wyraźnie droższy, a plan spłaty jest realny także przy ostrożnych założeniach, private debt jest racjonalnym wyborem. Jeżeli różnica jest niewielka albo plan spłaty wymaga, żeby wszystko poszło idealnie, lepiej poszukać innej drogi. Ten sam test rozpisany na liczbach: kiedy private debt ma sens – przykład liczbowy.

• Jasno opisanego celu, który da się zweryfikować dokumentami.
• Zabezpieczenia o realnej wartości rynkowej i uporządkowanym stanie prawnym.
• Źródła spłaty niezależnego od samego finansowania – przychodu, sprzedaży, refinansowania.
• Planu awaryjnego na wypadek, gdyby zdarzenie spłaty się opóźniło.
• Gotowości do pokazania finansującemu pełnego obrazu zobowiązań firmy.

Gdy któregoś z tych elementów brakuje, warto najpierw przeczytać, kiedy private debt nie jest dobrym rozwiązaniem.

Private debt jako etap, a nie docelowa struktura

W wielu sytuacjach private debt ma największy sens jako rozwiązanie na określony odcinek drogi: od podpisania transakcji do uruchomienia kredytu, od zakupu gruntu do pozwolenia na budowę, od zakończenia inwestycji do sprzedaży lokali. Firma, która od początku wie, czym zastąpi takie finansowanie, płaci za nie tylko przez czas, w którym rzeczywiście jest potrzebne – i to najlepiej uzasadnia jego wyższą cenę.