Finansowanie dla jednoosobowej działalności gospodarczej

Przedsiębiorca prowadzący jednoosobową działalność jest osobą fizyczną, ale finansowanie, o które się ubiega, dotyczy firmy. Ma to praktyczne konsekwencje:

• cel musi być związany z działalnością – np. zakup maszyn, nieruchomości firmowej, zapasów albo spłata zobowiązań firmy,
• ocena opiera się na przychodach i przepływach z działalności, a nie na dochodach z etatu,
• środki nie mogą finansować potrzeb prywatnych, takich jak zakup mieszkania na własne potrzeby czy spłata kredytu konsumpcyjnego.

Dlatego już przy zgłoszeniu warto opisać, jak finansowanie przełoży się na działalność firmy i z jakich jej wpływów zostanie spłacone. Finansujący może też poprosić o potwierdzenie, że środki zostały wydane zgodnie z celem.

W JDG nie istnieje odrębny majątek firmy. Przedsiębiorca odpowiada za zobowiązania działalności wszystkim, co posiada – także mieszkaniem, oszczędnościami czy prywatnym samochodem. Finansujący nie musi więc rozdzielać majątku firmowego i prywatnego, ale przedsiębiorca powinien znać skalę ryzyka, które przyjmuje.

Jeśli przedsiębiorca pozostaje w małżeńskiej wspólności majątkowej, a zabezpieczeniem ma być nieruchomość wspólna, zwykle potrzebna jest zgoda małżonka. Przy rozdzielności majątkowej finansujący poprosi o dokument ją potwierdzający.

Umowę podpisuje przedsiębiorca osobiście lub ustanowiony przez niego pełnomocnik – zgody korporacyjne nie występują. Typowe zabezpieczenia to hipoteka na nieruchomości przedsiębiorcy lub osoby trzeciej, weksel własny i oświadczenie o poddaniu się egzekucji. Przy wyborze zabezpieczenia warto rozważyć, czy obciążyć raczej nieruchomość wykorzystywaną w firmie niż dom, w którym mieszka rodzina – nawet jeśli formalnie oba składniki majątku odpowiadają za długi w tym samym zakresie.

JDG często prowadzi uproszczoną ewidencję, więc zakres dokumentów różni się od spółki. Zwykle potrzebne są:

• wpis w CEIDG,
• zeznania podatkowe za ostatnie lata i bieżące zestawienie przychodów – z księgi przychodów i rozchodów, ewidencji przychodów lub ksiąg rachunkowych, zależnie od formy opodatkowania,
• wyciągi z rachunku firmowego, pokazujące rzeczywiste wpływy,
• informacja o zobowiązaniach firmowych i prywatnych, w tym wobec ZUS i US,
• dokumenty nieruchomości stanowiącej zabezpieczenie,
• dokumenty potwierdzające zawarte kontrakty lub stałych odbiorców, jeśli od nich zależy spłata.

Rozliczanie ryczałtem nie wyklucza finansowania, ale przy braku pełnej ewidencji kosztów większą wagę mają historia wpływów na rachunku i wartość zabezpieczenia. Przy działalności sezonowej dobrze jest pokazać wpływy z pełnego roku, aby widoczny był cały cykl przychodów, a nie tylko słabsze miesiące. Wpisy w BIK lub KRD są oceniane indywidualnie.

• Zakup nieruchomości lub lokalu, w którym prowadzona jest działalność.
• Zakup maszyn lub wyposażenia, gdy bank odmówił z powodu krótkiej historii albo formy opodatkowania.
• Spłata zaległości wobec ZUS lub US, które blokują dalsze finansowanie bankowe.
• Przejściowa luka płynności przy realizacji większego zlecenia.

Wspólny warunek: przedsiębiorca ma zabezpieczenie, najczęściej nieruchomość, i potrafi wskazać, z jakich wpływów firmy spłaci zobowiązanie. Jeśli potrzeba kapitału jest stała, a nie jednorazowa, warto równolegle rozważyć rozwiązania bankowe lub leasing.