Finansowanie dla właściciela firmy

• Potrzeba kapitału na rozwój bez wprowadzania nowego wspólnika.
• Spłata zaległości wobec ZUS, US lub dostawców, zanim wpłynie to na reputację firmy.
• Wykorzystanie posiadanej nieruchomości firmowej lub prywatnej jako zabezpieczenia.
• Potrzeba szybszej decyzji niż standardowa procedura bankowa.

Wspólnym mianownikiem tych sytuacji jest presja czasu połączona z majątkiem, który nie pracuje – nieruchomością lub innym aktywem wartym więcej niż potrzebna kwota. Jeśli firma nie ma ani zabezpieczenia, ani przewidywalnego źródła spłaty, lepszym kierunkiem może być kapitał od wspólnika lub zmiana planu.

W małej i średniej firmie właściciel jest zwykle jedyną osobą, która zna jednocześnie cel finansowania, sytuację finansową firmy i stan majątku, który może posłużyć jako zabezpieczenie. Od jego przygotowania zależy, jak sprawnie sprawa przejdzie przez wstępną kwalifikację.

• Jedno zdanie o celu: na co dokładnie pójdą środki i co zmieni się w firmie po ich wykorzystaniu.
• Kwotę, której firma potrzebuje, oraz kwotę minimalną, poniżej której cel traci sens.
• Źródło spłaty – wpływy z działalności, sprzedaż aktywa, refinansowanie bankowe lub inne konkretne zdarzenie.
• Listę aktywów, które mogą być zabezpieczeniem, z informacją, kto jest ich właścicielem: firma, Ty prywatnie czy członek rodziny.
• Informację o obecnych kredytach, leasingach i zaległościach – także tych, o których niechętnie się mówi.

Pełna dokumentacja nie jest potrzebna na starcie. Ważniejsze, żeby obraz sytuacji był kompletny i zgodny z tym, co później pokażą dokumenty – rozbieżności wychodzą na etapie analizy i zawsze spowalniają proces.

Formalnie zobowiązanie zaciąga firma, ale w praktyce właściciel często angażuje własny majątek lub podpis. Zakres tej odpowiedzialności zależy od formy prawnej i od zabezpieczeń, na które się zgodzi.

• W jednoosobowej działalności gospodarczej nie ma podziału na majątek firmowy i prywatny – za zobowiązania firmy odpowiadasz całym majątkiem.
• W spółce kapitałowej odpowiada co do zasady spółka, ale finansujący może poprosić o poręczenie osobiste, weksel lub hipotekę na Twojej nieruchomości.
• Jeśli zabezpieczeniem ma być nieruchomość objęta małżeńską wspólnością majątkową, zwykle potrzebna jest zgoda małżonka.
• Zgodę na zabezpieczenie prywatne warto wydać dopiero po przeliczeniu scenariusza, w którym plan spłaty się opóźnia.

Finansowanie dłużne nie oznacza oddania udziałów ani wpływu finansującego na zarządzanie firmą. Kontrolę zachowujesz, ale ponosisz ryzyko związane z ustanowionym zabezpieczeniem.

Proces obejmuje zgłoszenie, wstępną kwalifikację, kompletowanie dokumentów, analizę, przedstawienie warunków i uruchomienie środków. Na każdym etapie właściciel ma inne zadanie:

• przy zgłoszeniu opisuje sytuację i odpowiada na pytania o cel oraz zabezpieczenie,
• przy dokumentach koordynuje pracę księgowości i zbiera dokumenty nieruchomości,
• przy analizie udostępnia aktywo do wyceny i wyjaśnia ewentualne niejasności w danych,
• przy warunkach zestawia całkowity koszt z wartością celu i decyduje, czy je przyjąć,
• przy podpisie składa oświadczenia i ustanawia zabezpieczenia – często w formie aktu notarialnego.

Część pracy można powierzyć księgowemu lub doradcy, ale decyzja i podpis pozostają po stronie właściciela. Jak ocenić samo narzędzie, zanim zaczniesz proces, wyjaśnia materiał private debt dla właścicieli firm.