Finansowanie według roli w firmie

Ta sama transakcja wygląda inaczej z perspektywy osoby, która ją podpisuje, osoby, która przygotowuje liczby, i osoby, która szuka rozwiązania dla klienta. Rola decyduje o tym, jakie informacje masz pod ręką, jakie zgody musisz uzyskać i za co odpowiadasz po uruchomieniu środków.

Finansujący potrzebuje od firmy czterech rzeczy: jasnego celu, zabezpieczenia, źródła spłaty i umocowania do zawarcia umowy. W praktyce każdą z nich dostarcza kto inny, a opóźnienie po stronie jednej osoby zatrzymuje cały proces.

Przykład: przy finansowaniu zakupu nieruchomości właściciel decyduje o celu, CFO sprawdza, czy firma udźwignie obsługę zobowiązania do czasu sprzedaży innego aktywa, a zarząd pilnuje uchwały wspólników. Każda z tych osób patrzy na inne ryzyko, a dopiero razem dają finansującemu pełny obraz.

Proces finansowania ma kilka etapów, a na każdym z nich główną rolę odgrywa ktoś inny:

• Zgłoszenie i wstępna kwalifikacja – osoba znająca cel i zabezpieczenie: właściciel, członek zarządu albo pośrednik działający w imieniu klienta.
• Kompletowanie dokumentów – CFO lub księgowość w zakresie danych finansowych, właściciel nieruchomości w zakresie zabezpieczenia.
• Analiza projektu – deweloper lub inwestor przy projektach nieruchomościowych, CFO przy pytaniach o przepływy i zadłużenie.
• Warunki i decyzja – właściciel lub zarząd, czasem po uzyskaniu zgody wspólników albo rady nadzorczej.
• Podpisanie i uruchomienie – osoby uprawnione do reprezentacji oraz właściciele aktywów, którzy ustanawiają zabezpieczenia.

W mniejszych firmach właściciel jest jednocześnie prezesem zarządu, osobą odpowiedzialną za finanse i właścicielem nieruchomości stanowiącej zabezpieczenie. Upraszcza to komunikację, ale zwiększa ryzyko, że coś umknie. Warto wtedy świadomie rozdzielić dwie perspektywy: decyzyjną – czy warunki są akceptowalne – i finansową – czy firma rzeczywiście udźwignie harmonogram spłaty, także w gorszym scenariuszu.

W większych organizacjach problem bywa odwrotny: w procesie uczestniczy wiele osób, ale nikt nie odpowiada za całość. Dobrą praktyką jest wskazanie jednej osoby kontaktowej, która koordynuje dokumenty, zgody i terminy. W firmach rodzinnych dochodzi jeszcze perspektywa członków rodziny, którzy są właścicielami nieruchomości lub wspólnikami bez funkcji w zarządzie.

Na to, kto podpisuje i jakie zgody są potrzebne, wpływa również forma prawna podmiotu – zob. finansowanie według typu firmy.

• Właściciel deklaruje cel i termin, ale dane przygotowane przez księgowość pokazują inną sytuację – rozbieżność trzeba wyjaśnić przed zgłoszeniem, a nie w trakcie analizy.
• Zarząd uzgadnia warunki, zanim wspólnicy lub rada nadzorcza wiedzą o transakcji – brak zgody w ostatniej chwili wstrzymuje podpis.
• CFO liczy koszt finansowania, ale nie zna planu sprzedaży nieruchomości, która ma być źródłem spłaty.
• Właściciel nieruchomości stanowiącej zabezpieczenie nie uczestniczy w procesie i dowiaduje się o hipotece dopiero przy podpisie.
• Pośrednik przekazuje sprawę bez pełnej informacji od klienta, co wydłuża wstępną kwalifikację.

Wspólne spotkanie osób odpowiedzialnych za cel, liczby i zabezpieczenie – jeszcze przed pierwszym kontaktem z finansującym – zwykle usuwa większość tych przeszkód.