Finansowanie do czasu wpływu należności

Nie każda faktura jest równie dobrą podstawą. Finansujący patrzy na należność tak, jak na każde inne zdarzenie kończące: pyta, jak pewna jest kwota i termin. Najwyżej oceniane są sytuacje, w których:

• praca lub dostawa została odebrana bez zastrzeżeń, a odbiór potwierdza podpisany protokół,
• faktura została zaakceptowana przez kontrahenta lub jest potwierdzona w uzgodnieniu sald,
• kontrahent ma udokumentowaną historię płacenia, nawet jeśli płaci z opóźnieniem,
• nie toczy się spór o jakość, kary umowne ani potrącenia, które mogłyby obniżyć wypłatę.

Słabszą podstawą są należności wynikające z niezakończonych etapów, rozliczeń warunkowych albo roszczeń dochodzonych przed sądem – tam niepewny jest nie tylko termin, ale też kwota.

Faktoring finansuje samą fakturę i wymaga, aby wierzytelność można było przenieść na faktora. Sprawdza się przy powtarzalnej sprzedaży do wielu odbiorców i fakturach o przewidywalnym terminie. Pomost zabezpieczony majątkiem firmy jest lepszym wyborem, gdy:

• umowa z odbiorcą zakazuje przelewu wierzytelności albo wymaga jego zgody (szerzej: cesja wierzytelności jako zabezpieczenie),
• chodzi o jedną dużą należność, której wysokość przekracza limity dostępne u faktora,
• płatność jest opóźniona ponad termin z faktury, przez co faktura przestała być atrakcyjna dla faktoringu,
• firma nie chce, aby odbiorca dowiadywał się o finansowaniu jego płatności.

Szersze porównanie obu rozwiązań zawiera artykuł private debt a faktoring. Oba narzędzia mogą też działać równolegle: faktoring obsługuje bieżącą sprzedaż do wielu odbiorców, a pomost – jedną dużą płatność, która utknęła w procedurach kontrahenta.

Przy dużych kontrahentach zapłata zależy często od procedur, a nie od woli zapłaty: wieloetapowych odbiorów, zatwierdzeń w kilku działach, rozliczenia zabezpieczeń należytego wykonania czy budżetu przypisanego do konkretnego okresu. Ryzyko kredytowe takiego odbiorcy bywa niskie, ale termin wpływu – trudny do przewidzenia. Dlatego okres pomostu powinien opierać się na historii płatności danego kontrahenta, a nie tylko na terminie z faktury. Jeśli dotychczasowe płatności wpływały z powtarzalnym poślizgiem, rozsądnie jest założyć podobny scenariusz i dodać do niego zapas.

Warto też sprawdzić, czy z należności nie zostanie potrącona kwota zatrzymana jako zabezpieczenie lub kary umowne. Pomost liczony od kwoty brutto faktury, gdy realnie wpłynie mniej, to prosta droga do niedoboru w dniu spłaty. Więcej: kaucje gwarancyjne a płynność firmy.

Wniosek najszybciej ocenia się, gdy firma od razu pokazuje komplet dokumentów dotyczących samej należności, a nie tylko zabezpieczenia:

• umowę z kontrahentem z warunkami płatności, odbiorów i ewentualnych potrąceń,
• protokoły odbioru i faktury, których dotyczy oczekiwana płatność,
• korespondencję lub potwierdzenie salda, z którego wynika uznanie długu i przewidywany termin zapłaty,
• zestawienie wcześniejszych płatności tego kontrahenta, pokazujące, z jakim opóźnieniem zwykle reguluje faktury.

Pomost pod konkretną należność rozwiązuje problem jednego, opóźnionego wpływu. Jeśli jednak opóźnienia dotyczą większości odbiorców i powtarzają się co miesiąc, problem leży w cyklu obrotowym firmy, a nie w pojedynczej fakturze. Wtedy lepiej sprawdzi się stałe finansowanie płynności, ewentualnie połączone z faktoringiem, niż kolejne pomosty zaciągane od faktury do faktury. Porównanie: private debt a kredyt obrotowy.