Wpisy w BIK i KRD – jak je sprawdzić i wyjaśnić finansującemu

Te rejestry często wrzuca się do jednego worka, a działają na innych zasadach:

• BIK (Biuro Informacji Kredytowej) – gromadzi dane od banków i części instytucji pożyczkowych o kredytach i pożyczkach: zarówno terminowej spłacie, jak i opóźnieniach. Pokazuje też zapytania kredytowe. Osobny raport dotyczy firm.
• Biura informacji gospodarczej (BIG) – np. KRD, BIG InfoMonitor, ERIF. Trafiają tam niezapłacone faktury, rachunki i inne zaległości zgłoszone przez wierzycieli, także przez kontrahentów handlowych, gdy spełnione są warunki ustawowe, m.in. wcześniejsze wezwanie dłużnika do zapłaty z ostrzeżeniem o wpisie.

Z tej różnicy wynika praktyczny wniosek: wpis w BIK mówi o historii spłaty długu finansowego, wpis w BIG najczęściej o sporze lub zaległości wobec kontrahenta. Finansujący ocenia je inaczej.

Raporty o sobie można pobrać bezpośrednio w biurach, także online. Pobierz raport z BIK (dla firmy i, przy jednoosobowej działalności lub spółce osobowej, także dla właściciela lub wspólników) oraz raporty z głównych biur informacji gospodarczej. Przy każdym wpisie sprawdź:

• czy dług jest prawdziwy i w podanej kwocie,
• czy jest aktualny – czy nie został już spłacony, umorzony lub rozliczony ugodą,
• czy przed wpisem do BIG otrzymałeś wezwanie z ostrzeżeniem,
• czy dane identyfikacyjne dotyczą właściwego podmiotu.

Zwróć też uwagę na zapytania kredytowe. Kilka zapytań z różnych instytucji w krótkim czasie bywa odczytywane jako sygnał gorączkowego szukania pieniędzy. To kolejny powód, żeby przed złożeniem wniosków uporządkować dane, zamiast rozsyłać je szeroko i liczyć, że któraś instytucja nie zauważy problemu.

Błędny lub nieaktualny wpis reklamuj u wierzyciela, który go przekazał, i równolegle w biurze. Spłacony dług powinien zostać zaktualizowany lub usunięty przez wierzyciela – ustawa o informacjach gospodarczych nakłada na niego taki obowiązek, a biuro pozwala złożyć sprzeciw lub reklamację, gdy wierzyciel tego nie zrobi. Gdy wpis dotyczy kwoty spornej, warto mieć dokumenty sporu: reklamację, korespondencję, pozew.

Małe, bezsporne zaległości często opłaca się spłacić przed złożeniem wniosku. Usuwają one pytania, które i tak padną, i pokazują, że firma porządkuje swoje sprawy.

Finansujący i tak zobaczy rejestry. Lepiej, żeby pierwszy raz usłyszał o wpisach od ciebie. Dobre wyjaśnienie mieści się na jednej stronie i odpowiada na cztery pytania:

• skąd wziął się dług – jednorazowe zdarzenie, spór czy przejściowy brak płynności,
• jaki jest jego obecny status – spłacony, w ugodzie, sporny, w trakcie egzekucji,
• co zmieniło się w firmie od tamtej pory,
• czy część nowego finansowania ma zamknąć zaległe sprawy.

Kilka opóźnień sprzed lat przy bieżącej terminowej spłacie wygląda zupełnie inaczej niż świeże zaległości u wielu wierzycieli. Wzorzec mówi więcej niż pojedynczy wpis.

Jeśli wpisy dotyczą właściciela lub wspólnika, a nie samej spółki, wyjaśnienie powinno obejmować także jego sytuację. Finansujący często oczekuje poręczenia osób, które kontrolują firmę, więc ich historia w rejestrach ma znaczenie, nawet gdy spółka płaci wszystko na czas.

W finansowaniu zabezpieczonym majątkiem wpisy rzadko są jedynym kryterium, ale wpływają na kwotę, warunki i sposób wypłaty. Częstym rozwiązaniem jest skierowanie części środków na zamknięcie aktywnych zaległości, tak żeby po transakcji w rejestrach nie wisiały otwarte sprawy.