Finansowanie sprzętu i zaplecza budowy

Na placu budowy pracuje nie tylko ciężki sprzęt. Znaczną część nakładów stanowi wyposażenie, którego leasing często nie obejmuje lub obejmuje niechętnie, bo trudno je jednoznacznie zidentyfikować i odsprzedać.

• Maszyny – koparki, ładowarki, minikoparki, żurawie, zagęszczarki, agregaty.
• Systemy i elementy wielokrotnego użytku – rusztowania, szalunki, stemple, ogrodzenia tymczasowe.
• Zaplecze – kontenery biurowe, socjalne i sanitarne, magazynowe, wyposażenie biura budowy.
• Sprzęt używany – kupiony od innej firmy, z likwidacji lub z wykupu po leasingu.

Jedno finansowanie może objąć cały pakiet, zamiast kilku osobnych umów na poszczególne pozycje.

Zakup sprzętu nie może zabrać pieniędzy na bieżące budowy

Firma wykonawcza i tak kredytuje inwestora do chwili zapłaty za kolejne etapy. Jeśli wyda gotówkę na maszyny, może jej zabraknąć na materiały i wynagrodzenia w trakcie realizacji kontraktów. Dlatego finansowanie sprzętu planuje się razem z harmonogramem przepływów na prowadzonych budowach, a spłatę rozkłada tak, by nie kumulowała się z okresami największych wydatków.

Zakup nie zawsze jest lepszy niż wynajem. Ma sens wtedy, gdy sprzęt będzie pracował regularnie, a nie przez kilka tygodni w roku. O decyzji przesądza kilka pytań:

• Czy portfel podpisanych i spodziewanych kontraktów zapewni sprzętowi stałe wykorzystanie?
• Ile kosztuje wynajem w szczycie sezonu, gdy wypożyczalnie mają mało wolnego sprzętu, a terminy kontraktów nie czekają?
• Czy firma ma operatorów, miejsce do przechowywania i zaplecze serwisowe?
• Czy własny sprzęt pozwoli startować w przetargach lub zleceniach, w których zamawiający ocenia potencjał techniczny wykonawcy?

Dobrze policzone porównanie kosztu wynajmu i kosztu posiadania jest jednym z najmocniejszych argumentów we wniosku o finansowanie.

Sprzęt budowlany przemieszcza się między placami budowy, intensywnie się zużywa, a jego wartość na rynku wtórnym zależy od stanu technicznego i koniunktury. Szalunki, rusztowania czy kontenery trudno ponadto jednoznacznie oznaczyć i zweryfikować. Dlatego finansujący opiera się zwykle na nieruchomości – bazie sprzętowej firmy, placu, hali lub nieruchomości właściciela – a maszyny o indywidualnych numerach seryjnych mogą stanowić zabezpieczenie dodatkowe, na przykład w formie zastawu rejestrowego.

Nie oznacza to, że sprzęt jest bez znaczenia. Maszyna uznanego producenta, z udokumentowaną historią serwisową i aktywnym rynkiem wtórnym, realnie wzmacnia zabezpieczenie. Inaczej jest z rusztowaniami, szalunkami czy kontenerami – ich wartość odzyskową trudno przewidzieć, więc finansujący traktuje je raczej jako cel finansowania niż jako jego zabezpieczenie.

Spłata zakupionego sprzętu przychodzi z kontraktów, więc ocena dotyczy przede wszystkim tego, czy firma ma na czym pracować i czy dostaje za to pieniądze na czas.

• portfel zleceń i jakość zamawiających, w tym ich historia płatności;
• marże na realizowanych kontraktach i ewentualne kary umowne;
• istniejące obciążenia leasingowe i kredytowe;
• płynność między fakturami – sprzęt nie może zjeść kapitału potrzebnego na materiały i wynagrodzenia.

Pomaga też zestawienie obecnego parku: co firma ma na własność, co w leasingu, co wynajmuje i jak często. Z takiej listy od razu widać, który zakup zastąpi najdroższy wynajem i ile realnie zmieni w kosztach kontraktów.