Elastyczność finansowania private debt

Harmonogram spłaty

Zamiast rat od pierwszego miesiąca możliwa jest spłata jednorazowa na końcu okresu, spłata częściowa po każdej sprzedaży albo karencja do czasu, gdy projekt zacznie generować wpływy. Harmonogram odpowiada wtedy temu, kiedy firma faktycznie ma pieniądze. Więcej: spłata balonowa czy raty.

Sposób wypłaty

Środki mogą zostać uruchomione jednorazowo albo w transzach powiązanych z etapami inwestycji – firma nie płaci za kapitał, którego jeszcze nie potrzebuje. Więcej: monitoring inwestycji i wypłata w transzach.

Okres finansowania

Okres wyznacza zdarzenie, które ma zakończyć finansowanie: sprzedaż, refinansowanie, zakończenie kontraktu. Nie musi odpowiadać sztywnym przedziałom z oferty produktowej.

Zabezpieczenia

Możliwe jest łączenie kilku aktywów, wykorzystanie majątku wspólnika lub spółki powiązanej, a także zwolnienie części zabezpieczenia po częściowej spłacie.

Cel

Finansowanie może obejmować cele, których standardowa oferta nie przewiduje lub które łączą kilka potrzeb naraz – na przykład zakup aktywa i spłatę obciążającego je długu.

Inwestor kupuje budynek do modernizacji i sprzedaży lokali. Przez pierwszą część projektu nie ma żadnych przychodów – pieniądze płyną tylko w jedną stronę. Standardowy kredyt z miesięcznymi ratami kapitałowo-odsetkowymi od początku zmuszałby go do finansowania rat z innych źródeł.

W private debt struktura może wyglądać inaczej:

• pierwsza transza na zakup budynku, kolejne po potwierdzeniu postępu prac,
• odsetki naliczane i spłacane razem z kapitałem albo płacone dopiero od określonego etapu,
• spłata częściowa z każdej sprzedaży lokalu, połączona ze zwolnieniem go spod hipoteki,
• termin końcowy powiązany z zakończeniem sprzedaży, a nie z kalendarzem produktu.

Każdy z tych elementów jest negocjowany, a finansujący zgodzi się na nie tylko wtedy, gdy wartość budynku i realność sprzedaży uzasadniają ryzyko.

Indywidualne podejście dotyczy formy, nie fundamentów. Finansujący private debt nie odstępuje od kilku warunków, bez których transakcja nie ma sensu:

• realne źródło spłaty – elastyczny harmonogram nie zastąpi braku pieniędzy na spłatę,
• wartość i egzekwowalność zabezpieczenia – aktywo musi mieć rynkową wartość i uporządkowany stan prawny,
• przejrzystość – pełna informacja o zobowiązaniach firmy i obciążeniach majątku,
• cel zgodny z umową – środki trafiają tam, gdzie zostało uzgodnione.

Każde odstępstwo od standardu przenosi część ryzyka na finansującego – i ma swoją cenę. Spłata jednorazowa na końcu jest wygodna dla firmy, ale oznacza dłuższą ekspozycję finansującego; karencja przesuwa ryzyko w czasie. Dlatego warto negocjować tylko te elementy, które rzeczywiście są potrzebne.

• Opisz przebieg projektu i przepływy pieniężne – finansujący zaproponuje strukturę, która je odzwierciedla.
• Rozróżnij to, co niezbędne, od tego, co „miło by było mieć”.
• Zapytaj o możliwość wcześniejszej spłaty i jej koszt – to również element elastyczności.
• Ustal z góry, jak wygląda procedura przedłużenia, jeśli zdarzenie spłaty się opóźni.

Dobrze dobrana elastyczność działa w obie strony: firma płaci za kapitał tylko wtedy, gdy go potrzebuje, a finansujący dostaje strukturę, która odpowiada rzeczywistym przepływom – i dzięki temu ma większą pewność spłaty.

Jak elastyczność przekłada się na cenę, wyjaśnia omówienie kosztu finansowania private debt.